Ruud Gebel

Zo, dat is weer achter de rug. Vrijdag heb ik mijn laatste onderzoek gehad, een gastroscopie (maagkijkonderzoek). Weer een ervaring rijker die ik met patiënten kan delen. Een collega van mij zei dat het iets erger is dan tandenpoetsen. Dat is wel een understatement, het is echt erger dan tandenpoetsen. Echter, de aardige verpleegkundigen en internist praten je er doorheen. DE truc is: rustig doorademen, een advies dat altijd wel handig is trouwens :-). Enfin, geen ernstige dingen gelukkig, een onschuldig maagprobleem is waarschijnlijk de oorzaak van de klachten. Toch is het een zinvolle ervaring geweest. Aan den lijve ondervinden wat onzekerheid met je doet, maakt je weer eens extra bewust wat dat met patiënten doet. Je wilt eigenlijk maar één ding: zo snel mogelijk alle onderzoeken zodat je weet wat er aan de hand is. Helaas is de organisatie van onze zorg daar nog niet overal op afgestemd. Het gaat wel steeds beter en sneller, er komen steeds meer speciale poli's waar je snel door het onderzoekstraject gaat, maar dat is nog niet overal het geval, helaas.

Afgelopen donderdag was het afscheid van Gerard Meereboer. Helaas was ik zelf niet in de gelegenheid de plechtigheid bij te wonen, het was te druk op de praktijk, maar ik heb begrepen dat het een waardige herdenking is geweest. De burgemeester heeft 's avonds een korte, indrukwekkende toespraak gehouden in aanwezigheid van de familie van Gerard.

Was de hele raadsvergadering maar net zo waardig geweest. In de serie 'je bent klein en je wilt wat' toverde de oppositie een nieuw instrument uit de hoed om het accommodatiebeleid van wethouder van Wersch vóór de verkiezingen nog eens door het slijk te halen, terwijl de inkt van het besluit net droog is en de uitvoering nog moet beginnen: een raadsonderzoek (vergelijkbaar met een parlementaire enquête) om aan waarheidvinding te doen. Welke waarheid dat wat de oppositie betreft moest zijn, is mij niet duidelijk geworden. Overigens, ook opvallend en veelzeggend: men had niet de moeite genomen de motie dienaangaande rond te sturen, dit in tegenstelling tot afspraken hierover. Daarmee kwam deze motie in het rijtje te staan met eerdere moties van wantrouwen. Kom op zeg, is dat het beste wat de oppositie te bieden heeft? Nu gaan A1 en SP zelf een onderzoek houden. Vindt u het erg als ik bij voorbaat twijfels heb over de onafhankelijkheid van dat onderzoek? Laten we nu eerst het vastgestelde beleid uitvoeren en daarna evalueren. Hoe vaak is er door de oppositie niet gewaarschuwd voor rampspoed? Het Open Venster zou tot enorme overlast leiden voor de buurt, de ontsluiting van het Waterwingebied zou tot grote verkeersproblemen leiden, om er eens twee te noemen. Hoort u er nog iets van?

Eerder hebben we gediscussieerd over de grote bypass, iets waar de VVD zich reeds vele jaren hard voor maakt. Ik probeer nog een keer de argumenten op een rijtje te zetten: het meeste verkeer dat thans vanaf het zuiden van Alphen (N11, bedrijventerreinen, Kerk en Zanen) naar het noorden moet richting Ter Aar, Leimuiden, Amsterdam) rijdt nu via Prins Bernhardlaan of de Hoorn en Eisenhowerlaan naar de N207. De Maximabrug is de oeververbinding tussen zeg maar Leidsche Schouw en Gnephoek, en is als deze op zichzelf staat van groot belang voor Rijnwoude, maar voor Alphen heeft uitsluitend de Maximabrug eigenlijk geen nut. Als de kleine bypass wordt aangelegd, zal met name het deel dat thans de Hoorn kiest om naar het noorden te gaan, en een klein deel dat over de Bernhardlaan rijdt, via de kleine bypass rijden. Dat betekent een zeer grote toename van verkeersoverlast voor het van Oordtterrein, Groenoord, Wielingen en Ashram, maar het lost voor Alphen aan den Rijn per saldo niets op. Je moet nog steeds via de Eisenhowerlaan naar de N207. De grote bypass zal er toe leiden dat alle verkeer dat niets in Alphen aan den Rijn te zoeken heeft, ook buiten Alphen aan den Rijn blijft. Dat moet ook de SP aanspreken; deze partij heeft de mond vol van milieu, maar als het er op aan komt Alphen van doorgaand verkeer te ontlasten, komt deze partij niet verder dan schande richting VVD roepen. Wij willen een harde toezegging van de provincie dat de grote bypass er komt, anders zal Alphen aan den Rijn niet investeren in de Maximabrug. Waarom zou de provincie wel bereid zijn deze toezegging later te doen, als zij er nu niet toe bereid is? Nu hebben we de mogelijkheid een vuist te maken, als we eenmaal onze handtekening hebben gezet is dat onmogelijk geworden. Gelukkig kan de provincie tellen. Onze oorspronkelijk motie zou in ieder geval de steun hebben gekregen van VVD, PvdA, A1 en Beter Alphen, goed voor 18 van de 35 zetels; helaas was door afwezigheid van raadsleden de stemverhouding nu 14-14 geworden. De provincie doet er derhalve goed aan de grote bypass in de structuurvisie op te nemen. We vragen geen geld, we vragen slechts om de grote bypass ruimtelijk mogelijk te maken!

Tot volgende week.

Deze week weer 'genoten' van de Algemene Beschouwingen. Het is allemaal weer voorbij gekomen: de kwinkslagen (met als topper 'Ik sla er wel een nietje doorheen' van Pechtold), de persoonlijke aanvallen op een inderdaad zwak acterende premier en het duveltje uit het doosje van Wilders, de hoofddoekjesbelasting. Ik hoorde vandaag een columnist op de radio suggereren om mensen die nu nog op Wilders stemmen een belasting te laten betalen. Zodra je op een PVV-knop drukt (helaas is maar de vraag of we in 2011 met de machine kunnen stemmen), gelijk je pinpas door de sleuf moeten halen. Wel grappig, maar helaas een miskenning van de reden dat nog steeds veel mensen achter Wilders staan, namelijk een gevolg van onvrede met de wijze waarop bepaalde problemen nu worden aangepakt.

Alom verbazing over de motie van wantrouwen van de VVD, gesteund door SP en PVV. Tja, ik heb daar over nagedacht. Als je nu echt vindt dat het kabinet er niets van bakt (en ik heb bijna nergens gelezen dat iemand begrijpt waarom er zes maanden door werkgroepen gestudeerd moet worden op maatregelen), kun je bijna niet anders dan je wantrouwen uitspreken. Zeker als je als VVD reeds bijna twee jaar aan het waarschuwen bent voor een naderende crisis en lange tijd voor stemmingmaker bent uitgemaakt. Kijk maar eens op dit http://www.youtube.com/watch?v=Vnxc5xr4f2E&feature=channel_page'>filmpje.

Dit weekeinde een tijdje voor patiënt 'gespeeld'. Vrijdagavond kreeg ik plots heftige pijn op de borst, met misselijkheid en zweten, het vrij klassieke beeld van een hartinfarct. Dus hup, per ambulance naar het ziekenhuis. Ik moest van de noodzaak wel overtuigd worden door mijn vrouw, ik vond het voor mijn dochters zo vervelend om hun vader in de ambu geschoven te zien worden. Tja, daar lig je dan, aan de verkeerde kant van het bed. Naaldje prikken, ECG, bloeddruk, bloed afnemen, wachten op de uitslag. Gelukkig, niets met het hart aan de hand. Maar wat is het wel? Het advies was een nachtje te blijven en de volgende ochtend een echo maken. Aldus is geschied. Weer nada, alle organen zaten op de goede plek, en vertoonden een normale vorm. De pijn was inmiddels verdwenen. Naar huis dan maar. Maar ja, wat is het wel? Dus volgen er nog wat onderzoeken de komende tijd. Ach, zo ervaar ik weer eens aan den lijve wat het betekent patiënt te zijn.

Tot volgende week.

Een triest bericht bereikte ons gisteren: Gerard Meereboer is alsnog overleden. In eerste instantie leek het goed te gaan na zijn val. Ik wens alle nabestaanden veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.
Zoals reeds in de kranten heeft gestaan, was Gerard geen liefhebber van raadsvergaderingen; hij volstond vaak met een simpele stemverklaring. Het was ook geen makkelijk benaderbare man; hij kwam soms onbegrijpelijk uit de hoek. In mijn functie als voorzitter van de vertrouwenscommissie heb ik enkele wat langere gesprekken met hem gevoerd; wegens ziekte heeft hij nauwelijks deel uit kunnen maken van de vertrouwenscommissie. In deze zeldzame gesprekken heb ik de mens Gerard wat beter leren kennen. We waren geen politieke vrienden, maar Alphen aan den Rijn verliest in Gerard iemand die geloofde dat de politiek de wil van de burger dient te vertalen.

De afgelopen week zijn er vele documentaires en films uitgezonden over de aanslagen op het Pentagon in Washington en het World Trade Center in New York op 11 september 2001. Huiveringwekkende gebeurtenissen. Ik denk dat bijna iedereen nog weet waar hij was toen het nieuws bekend werd, en de schokkende beelden tot ons kwamen. Ik weet het nog goed. Ik was spreekuur aan het doen in het Rijnoord. Mijn vrouw belde mij op met het nieuws. Over het algemeen ben ik optimistisch van aard, maar op dat moment wilde ik maar één ding: naar huis. Het gevoel van veiligheid, waar je je nooit echt bewust van was, was er niet meer. Dat dit mogelijk was! Zou het hier bij blijven? Of zouden er ook aanslagen volgen in Nederland? Gelukkig is onze stad geen interessant doelwit voor terroristen. Of in andere landen van Europa? Later hebben Spanje en Engeland ook hun deel gehad. De uitzendingen van de afgelopen week hebben deze gedachten weer eens bij mij opgerakeld, en opnieuw heb ik beseft hoe belangrijk vrijheid is: vrijheid van meningsuiting, godsdienst, onderwijs.

Wat tijdens de uitzendingen ook opviel was het enorme vaderlandsgevoel dat Amerikanen hebben, van welke origine ook. Vrijdag heb ik een oude, korte documentaire bekeken over Ellis Island, het eiland voor de kust van New York waar alle immigranten Amerika binnenkwamen, en werden gescreend. Je moest gezond zijn, geen crimineel verleden hebben en voldoende geld hebben om enige tijd in Amerika te overleven. Is dat misschien de reden dat bijvoorbeeld New York minder moeite heeft met de grote verscheidenheid aan herkomst van haar inwoners, dan wij in Nederland hebben? Daar moest ik wel aan denken nadat ik donderdag de discussie bij Pauw en Witteman zag met onder andere Vermeend. Waarom stellen wij, net als bijvoorbeeld Denemarken, geen strengere regels aan immigranten? Is dat misschien het recept voor een betere acceptatie? Ik weet het niet. Immers, het negatieve beeld dat een deel van de autochtone Nederlanders heeft van immigranten, of nieuwe Nederlanders, of welke politiek correcte of incorrecte term je kunt bedenken, lijkt niet zo zeer veroorzaakt door het verschijnsel immigranten op zich, maar wordt meer veroorzaakt door de kleine groep die overlast veroorzaakt en crimineel gedrag vertoont, en dat is vaak de tweede of derde generatie. Dat is de groep die je moet aanpakken. Wat kost een allochtoon, was deze week de vraag. Ik vrees dat het antwoord voor de PVV altijd zal zijn: 'teveel'.

Maar iemand vroeg mij laatst om ook wat humor in mijn blog te stoppen, dus vooruit maar. Donderdagavond was ik in het theater bij Schudden met het programma Ruis. Ze waren er vorig jaar ook, maar toen waren we niet in staat om te gaan. Opnieuw hebben deze twee mannen een juweeltje van een voorstelling neergezet met slapstickachtige scenes, maar ook scenes met een melancholische achtergrond die je aan het denken zetten. Ze hebben een promofilmpje, en ik heb nog een stukje gevonden. Veel plezier.

Tot volgende week.

Nadat gedurende enkele jaren Lyda de Jong herhaaldelijk gepleit heeft voor een trimtuin voor ouderen, gaat op 24 september eindelijk iets gebeuren. Bij het Marsdiep worden enkele trimtoestellen geplaatst. Nu is het wachten op een dergelijke trimtuin bij de woonzorgzone in Nieuwe Sloot. In Oostenrijk ben ik zo'n trimtuin bij een verzorgingshuis tegengekomen. Ideaal: onder begeleiding van een fysiotherapeut doen de bewoners dagelijks ochtendgymnastiek, en kunnen andere inwoners , al of niet onder begeleiding, in de open lucht gebruik maken van deze toestellen. Door een dergelijke trimtuin te realiseren werkt de gemeente aan haar doelstelling mensen meer te laten bewegen.