Ruud Gebel

Wegens grote drukte, en een gebrek aan nieuws en inspiratie, houd ik mij deze week gedeisd.

Het softdrugsbeleid staat deze week weer vol in de belangstelling. De regering heeft reeds voorgeschreven dat coffeeshops minstens 250 (of was het 500?) meter van de dichtstbijzijnde school moeten liggen (dat geldt vreemd genoeg niet voor bars, café's en winkels waar alcohol wordt verkocht, een veel groter probleem onder jongeren); verder moest er niets aan veranderen. Nu vinden velen de jongeren van tegenwoordig lui, maar een paar honderd meter moeten lopen voor een joint zal niemand er van weerhouden er één op te steken. Gelukkig kent ons land veel verstandige burgemeesters. Gisteren waren Cohen en Leers bij Pauw en Witteman en er is geen speld tussen hun voorstel te krijgen: gunnen, controleren en handhaven van de hele keten van productie tot verkoop, dat is de enige manier om de criminaliteit en overlast te bestrijden. Daarnaast moet veel inspanning geleverd worden op het gebied van voorlichting. Voorlichting moet vroeg starten, reeds in de bovenbouw van het basisonderwijs. Ouders spelen ook een belangrijke rol. Geen van deze maatregelen is een garantie dat een jongere geen wiet gebruikt, en ja, ook softdrugs kunnen gevaarlijk zijn; ook door softdrugs komen jongeren in problemen. Maar een verbod werkt niet en drukt gebruikers in de illegaliteit. Wij hebben in Nederland een zeer laag percentage harddrugsverslaafden, en een andere verklaring dan ons softdrugsbeleid ken ik niet. Kortom, ik hoop dat de regering verstandig is en het voorstel van de burgemeesters omarmt. Zij zijn immers de ervaringsdeskundigen.

De resultaten van het onderzoek naar het handelen van de gemeente inzake de drie miljoen bij Landsbanki zijn bekend. En, oh wat een verrassing: er is volledig juist gehandeld en er worden enkele aanbevelingen gedaan. Als u het betoog van de VVD in de laatste raadsvergadering naluistert, hoeft u het rapport niet meer te lezen. Wij hebben altijd op het standpunt gestaan dat het onderzoek overbodig was en is, omdat de gemeente, in casu wethouder Schinbgs en zijn mensen, reeds hadden aangetoond dat er niets verkeerd was gedaan. Dat het verkeerd is gegaan, had niemand kunnen voorzien, behalve sommige oppositieleden die over een glazen bol beschikken.

Uit onderzoek is gebleken dat de meeste vrouwen niet fulltime willen werken en accepteren dat het daarmee een stuk moeilijker is geworden om carrière te maken. Voorvechters van emancipatie en politici rollen over elkaar heen om te zeggen hoe erg dat is; vrouwen kunnen zich niet ontplooien en het is slecht voor de economie. Zelfs binnen mijn eigen partij huldigen mensen het standpunt dat fulltime werkende tweeverdieners het hoogste goed is. Wat een onzin. Ten eerste past het een liberale partij om mensen vrij te laten in wat zij willen. Veel vrouwen, en ook steeds meer mannen, zo blijkt uit het onderzoek, willen liever parttime werken. Zo lang zij daardoor geen beroep op de staat hoeven te doen is dat geen probleem (sterker nog, juist de tweeverdieners doen een beroep op de staat waar het gaat om kinderopvang). Parttime werken heeft vele voordelen, zoals het feit dat ouders grotendeels zelf voor de kinderen kunnen zorgen en vrijwilligerswerk kunnen doen (het wordt steeds moeilijker om vrijwilligers te vinden, bijvoorbeeld als lesassistent op school). Ik denk trouwens dat flexibele werktijden (dus buiten de reguliere kantooruren) en thuiswerken goede instrumenten zijn om vrouwen én mannen in staat te stellen werk en gezin te combineren. Kortom, laat iedereen vrij om zelf te beslissen hoeveel men wil werken en hoe men zijn leven wenst in te richten.

Gisteravond de korfbalwedstrijd tussen Tempo 1 en SCO 1 gezien; dochter Linda is lid van het team van de week, de E3, dat met de spelers het veld op mag lopen. Na afloop wordt er een groepsfoto gemaakt met alle spelers. Advies: neem mij nooit mee naar een wedstrijd. Ongeacht welke sport het betreft, ik ben bloedfanatiek. Ik heb zelf nooit korfbal gespeeld, maar dat weerhoudt mij er niet van om mijn andere dochter en mijn vrouw zich plaatsvervangend voor mij te laten schamen. Ik foeter op de scheidsrechter, doe suggesties wat hij het beste met in mijn ogen nare tegenstanders kan doen et cetera. Of het nu korfbal is, of voetbal (ik heb tijdens Euro2000 de heer Desailly na een zeer grove overtreding op één van de spelers van het Nederlands elftal ziektes toegewenst die niet verenigbaar zijn met mijn vak, en de scheidsrechter beticht van een verregaande vorm van slechtziendheid, waarvoor alsnog excuses), ik ga op een gegeven moment los als de wedstrijd maar spannend genoeg is. Vergeef mij, het is één van mijn vele fouten. En ja, ik weet dat ik de supporters van de tegenpartij die aan mijn rechterzijde zaten geen leuke avond heb bezorgd. Maar 'we' hebben wel lekker gewonnen.

Tot volgende week.

Eindelijk kunnen we onze verkiezingsbelofte inlossen. CDA en VVD hebben in Provinciale Staten een motie aangenomen om de N207 op de knelpunten te verbreden . Het hoeft geen betoog dat het stuk Alphen-Leimuiden een knelpunt is, en dat verbreding absolute noodzaak is. Forensen naar Amsterdam zijn het in de file staan beu, en het is slecht voor het milieu (dat dat rijmt zal wel door de komst van de Sint zijn). Nu mede dankzij de SP ook de Maximabrug wordt aangelegd, en wel uiterlijk in 2014, komt het voltooien van de rondweg ook weer dichterbij. Immers, wat we niet willen is dat verkeer dat via de N207 vanaf Amsterdam komt en naar de industrieterreinen van Alphen moet, via de Eisenhowerlaan en De Bruin Slotsingel naar de Maximabrug moet rijden. Dat verkeer wil je zo veel mogelijk om de stad heen laten rijden. Ook als het FOC er komt, zoals de provincie ook wil, moet de rondweg voltooid worden. Kortom, SP, bedankt!

Ella Vogelaar is met ontslag. Dat wekt geen verbazing. Het is natuurlijk bepaald geen domme vrouw, integendeel. Maar als minister moet je ook leren omgaan met de media, en daar faalde ze jammerlijk. Ze heeft een goede media-adviseur gehad, en ze presteerde het om daar ruzie mee te krijgen. Tja, en als je ook op inhoudelijke gronden met je eigen partijleider botst, houdt het wel een beetje op. Ik ben benieuwd of Eberhard van der Laan het beter gaat doen.

Ella Vogelaar was van de prachtwijken. We zijn hier bezig met wijkgericht werken. Dat is met name bedoeld om de sociale cohesie te versterken, een initiatief waar ik veel van verwacht. We zijn gestart met een proef in twee wijken, Kerk en Zanen en de Lage Zijde. Als ik de berichten in de krant lees over de wijkavond in Kerk en Zanen, stemt mij dat weinig hoopvol over het slagen van de proef. Alle onderwerpen die ik in de krant heb gelezen, zijn dezelfde onderwerpen die bij wijkbezoeken aan de orde komen, maar die weinig of niets met sociale cohesie hebben te maken: hondenpoep, verkeersoverlast, gevaarlijke verkeersituaties, speelplekken, overlast van hangjongeren. Ik denk niet dat dat de bedoeling is. Je kunt met enig optimisme zeggen dat als 100 mensen samen komen om daar over te praten dat op zich de sociale cohesie bevordert, maar dat is toch niet geheel de bedoeling, en rechtvaardigt in ieder geval niet de inzet van veel geld, opbouwwerkers e.d.. Enfin, eerst maar eens de officiële berichten over de eerste resultaten afwachten, en bezien of er wegen zijn om toch ons doel te bereiken.

Tot volgende week.

Woensdagochtend om zes uur Nederlandse tijd hoorde ik de toespraak van Barack Obama. Wat een inspirerende toespraak. Daar word je als vanzelf enthousiast van, je gaat als vanzelf geloven dat Amerika er bovenop komt en weer de gerespecteerde wereldleider wordt die Amerika regelmatig is geweest. Afro-Amerikanen die huilen van geluk. Het is bijna onvoorstelbaar dat rassenwetten pas in 1964 helemaal verdwenen zijn in Amerika, en dat de moord op Martin Luther King pas 40 jaar geleden is. Nu is een (half-) Afro-Amerikaan president. Alles wat in Amerika gebeurt komt ook naar Europa overwaaien. Hoe lang duurt het voordat wij hier zo ver zijn dat niet ras of huidskleur bepalen of iemand een goede burgemeester of premier wordt, maar de kwaliteit van de betreffende persoon bepalend is? Trouwens, de speech van McCain mocht er ook zijn. Ik heb zelden iemand zo zo grootmoedig een nederlaag zien incasseren, daar kan menigeen nog van leren.

De speciale raadsvergadering vanwege het afscheid van Nico Schoof was bijzonder leuk. Woensdag was ik bij de begrafenis van de grootmoeder van mijn vrouw. Hoe kom je daar nu op in dit verband, vraagt u zich misschien af. Welnu, tijdens de plechtigheid in de kerk sprak een schoonzoon van oma; hij memoreerde dat het toch bijzonder is als een kind, een kleinkind en een achterkleinkind (de laatste betreft onze jongste dochter van 9, die uit eigener beweging wilde speechen op de begrafenis) lovende en lieve woorden over oma spreken. Evenzogoed moet het bijzonder zijn als vele mensen je bij je afscheid, gelukkig geen begrafenis, roemen om je verbindende kracht, je rol als burgervader. Nico, nogmaals hartelijk dank voor de vele diensten die je onze stad hebt bewezen. En ja, je had gelijk toen je zei dat ik, nadat mijn dochter had gezegd dat zij op de stoel van de baas van de stad, jouw stoel, had gezeten, haar haarfijntjes heb uitgelegd wie echt de baas is in de stad :-). Het was trouwens toch de week van het afscheid, want vrijdagavond hebben we ook nog afscheid genomen van de directeur van de dokterspost.

Gisteren op de Huisartsbeurs geweest. De beurs werd geopend door minister Klink, die uitlegde dat hij wel moest bezuinigen op huisartsen omdat hij gebonden is aan het financieel kader zorg. Kletskoek natuurlijk, daar laat je je aan binden. De rest van de dag was wel boeiend. Workshops gevolgd over de rol van de nurse practitioner in de praktijk en over PR, en een debat bijgewoond over de bereikbaarheid van huisartsen. Alle aanwezigen zijn het er over eens dat de bereikbaarheid van huisartsen in spoedgevallen (de norm is binnen 30 seconden iemand aan de lijn) gewoon gehaald moet, en kan worden. Het instellen van een spoedlijn, deze bekend maken bij patiënten en in voorkomende gevallen rechtstreeks doorschakelen naar de mobiele telefoon moet overal mogelijk zijn zonder veel extra kosten. Ik vind dat huisartsen die niet snel aan deze norm voldoen keihard moeten worden aangepakt. Dat ligt wat anders bij de bereikbaarheid voor niet-spoedgevallen. De inspectie wil ons de norm opleggen dat u binnen twee minuten iemand aan de lijn krijgt. Dat klinkt redelijk, maar ik ga proberen uit te leggen waarom dat soms toch lastig is. In onze praktijk, waar 3-4 assistentes aan de telefoon zitten, komen per dag soms 400-450 telefoontjes binnen, waarvan het grootste deel 's morgens voor 10 uur. De langste wachttijd bedraagt daarom wel eens 8 minuten; dat is gelukkig wel een uitzondering. In praktijken waar één huisarts met één assistente zit, is het nog veel lastiger. Deze ene assistente (en de huisarts krijgt maar een vergoeding voor een assistente voor 32 uur, terwijl ze nu vaak 40 uur werken) moet behalve telefoon opnemen ook de mensen aan de balie te woord staan, bloeddruk meten, uitstrijkje maken, oren uitspuiten, injecies geven. Bovendien wil de minister dat we meer ondersteunend personeel gaan inzetten voor het behandelen van eenvoudige klachten, zodat wij als huisartsen meer tijd overhouden voor de ingewikkelde dingen. Om er voor te zorgen dat u bij de juiste hulpverlener in de praktijk komt, moet de assistente ook nog eens aan iedereen die belt gaan vragen waarvoor men belt, zodat zij een afspraak kan maken bij de juiste persoon. En met dat alles een norm halen van twee minuten, zonder dat er geld beschikbaar komt voor meer assistentie? Ik denk dat dat niet gaat lukken.

Tenslotte: 's avonds heb ik in de gevangenis, in Alcatraz gezeten. Nee, niet in de baai van San Francisco, maar in Rotterdam. Dat is een soort entertainmentcentrum, waar je als gevangene met je groep wordt opgesloten in cellen (we waren er met de praktijk) en te eten krijgt. Regelmatig is er een appèl waarbij er optredens worden verzorgd door het gevangenispersoneel en enkele gevangenen. Erg leuk. Toevallig waren ook enkele ambtenaren van de gemeente Alphen aan den Rijn aanwezig. Een aanrader als bedrijfsuitje, http://www.alcatraz.nl/.

Tot volgende week.

Doofheid, een veel voorkomende aandoening. Minister Klink is doof voor de kritiek van het veld en van de Tweede Kamer, en stuurt eigenzinnig informatie rond dat mensen gebruik kunnen maken van, of bezwaar kunnen maken tegen, het Elektronisch Patiënten Dossier; zelfs een wat kinderlijk radiospotje moet ons informeren. Boeiend, zeker als je beseft dat het er nog niet echt is, en dat in de proefprojecten, zoals in Twente, is aangetoond dat het nog niet goed werkt. Boeiend als je je realiseert dat de minister u informeert over iets waarvan de wet nog door Tweede en Eerste Kamer moet worden aangenomen. Mijns inziens een politieke doodzonde, maar in Den Haag blijkbaar iets waar je wat stompzinnig over giechelt zoals ik eergisteren een lid van de Tweede Kamer van de PvdA hoorde doen, toen haar door BNR werd gevraagd of zij daar nog iets aan ging doen. Ik ga uit principe bezwaar maken, omdat ik weiger toestemming te verlenen voor iets waarvan nog volstrekt onduidelijk is wat het gaat worden.

Doof is ook de oppositie. In de raad van afgelopen donderdag heb ik betoogd dat wij, en ik bedoel de gehele raad en college, bijdragen aan een matig functioneren van de gemeenteraad en een afnemend vertrouwen van de inwoners in de politiek. Wat het laatste betreft: men ziet ons niet een stad besturen, maar van incident naar incident hollen, men ziet ons niet elkaar proberen te overtuigen, maar continu een vraag-en-antwoordspel met het college spelen en men ziet sommige partijen een motie van wantrouwen indienen in plaats van zelf met nieuwe ideeën te komen. Dat laatste gebeurde tot totale verbijstering van ondergetekende afgelopen donderdag. Een motie van wantrouwen maakt vaak meer kapot dan je lief is, en het vertrouwen in de oprechtheid van de oppositie is bij mij in ieder geval als sneeuw voor de zon verdwenen. Als ik ook nog de blog van Jo Schriek lees die voor de zoveelste keer de indruk wekt dat politiek een ranzig spelletje is waarbij de coalitie niets anders doet dan wethouders de hand boven het hoofd houden ten koste van de inwoners is de maat vol; door dat soort zaken te schrijven draagt hij zelf in grote mate bij aan een afnemend vertrouwen van mensen in de politiek. Het is echt niet te geloven: kort tevoren dient A1 van de oppositie een motie in om een onafhankelijk onderzoek te doen naar het functioneren van de Rijnstreekhopper, de motie wordt door de oppositie gesteund, hij wordt nota bene door de VVD nog wat aangescherpt, de motie wordt aangenomen en korte tijd later krijgt dezelfde wethouder een motie van wantrouwen aan de broek, onder andere vanwege dezelfde Rijnstreekhopper. Wat een gestuntel van de oppositie!

Wat het slechte functioneren betreft. Het college is nog steeds niet in staat een goede planning te maken. Met een goede planning kunnen wij als raadsleden zien welke onderwerpen de komende maanden op de rol staan zodat we bijvoorbeeld belanghebbenden kunnen spreken, of dat we kunnen zien waar ruimte in de agenda zit om zelf iets op de agenda te zetten. De raad stopt de commissievergaderingen vol met technische vragen en detailvragen die niet in de commissie thuis horen, en met wat ik maar betitel als incidentenpolitiek. Elke brief van een inwoner is voor sommige partijen aanleiding tot een uitgebreide bespreking in de commissie. Begrijp mij niet verkeerd, elke brief verdient een goed antwoord, en is mogeljk een signaal voor een groter probleem, maar lang niet altijd. Je kunt de betreffende inwoner ook schrijven dat we zijn brief hebben gelezen maar daar geen aanleiding in zien ons beleid te veranderen. Immers, raadsleden horen er voor alle Alphenaren te zitten en alle belangen af te wegen. Zoals ik vaker heb betoogd: ik snap dat mensen op het grasveld voor hun huis liever geen woningen zien verschijnen, maar als iedereen zo redeneert komt er geen woning meer bij en hebben we een groot woningprobleem. Het siert raadsleden als ze ook tegen insprekers en briefschrijvers durven te zeggen dat we wel hebben geluisterd, maar dat we in het algemeen belang een andere keus maken. Daarbij moeten we wel de redenen aangeven, zodat de betrokkenen wel snappen waarom we iets anders doen dan zij willen. Laten we dat eens proberen, in plaats van uit schijnbaar en kortzichtig electoraal gewin te praten over stoeptegels. Kleine illustratie: afgelopen donderdag zijn vijf van de zes onderwerpen op de lijst mededelingen doorgeschoven naar de commissie! Dat wordt de commissie van december. Eén van de doorgeschoven onderwerpen is het locatieonderzoek voor een disco; de resultaten van dat onderzoek komen rond de jaarwisseling naar buiten. Kan iemand mij uitleggen wat voor zin het heeft om in december over het onderzoek zelf te praten terwijl de resultaten een paar weken later bekend worden? Reden om te werken aan een amendement van het reglement van orde om er voor te zorgen dat het doorschuiven van een stuk naar een commissie gesteund moet worden door tenminste 25% van de stemmen (thans 9 van de 35).

Laten we ons doof houden voor Wouter Bos, die gemeenten en provincies wil dwarsbomen om een zaak tegen Landsbanki te beginnen, omdat anders de arme particuliere spaarders misschien naar hun geld kunnen fluiten. Ja, dag. Ten eerste: Bos garandeert de spaartegoeden tot € 100.000, als mensen meer op de bank hebben staan zijn het geen kleine spaarders meer. Ten tweede: het geld dat gemeenten en provincies in Ijsland hebben staan, is van iedereen. Waarom sluit het een het ander uit?
Overigens: een deel van de oppositie speelde ook in dit dossier een bedenkelijke rol. Zij waren doof voor de argumenten van de wethouder. De wethouder had het allemaal moeten zien aankomen, volgens mevrouw de Groot (en volgens sommige leden van de pers). Niemand heeft het zien aankomen. Uit onderzoek blijkt dat geen enkele gemeente voortijdig het tegoed bij Landsbanki heeft weggehaald. Sterker nog, vragen dienaangaande aan het ministerie van BiZa werden ontwijkend beantwoord (Binnenlandse Zaken, 31 oktober 2008). Maar goed, ik weet zeker dat als wij morgen door een tsunami worden verzwolgen, sommige leden van de oppositie vlak voor zij verdrinken nog zullen roepen dat het college toch gewaarschuwd had moeten zijn door de tsunami in Thailand, en de dijken had moeten verhogen (ook al is dat geen taak van het college).

Ik eindig positief: gelukkig zijn wij niet doof voor geluiden uit de samenleving. Er komt een betere handhaving om de overlast door hondenpoep en zwerfvuil te bestrijden, de minima krijgen een extra uitkering van € 50,- en een energiepakket waarmee ze nog eens tot € 100,- per jaar kunnen besparen. Alle Alphenaren krijgen binnenkort een boekje, de Twintig van Alphen, in de bus waarin ze kunnen lezen op welke manieren ze invloed kunnen uitoefenen op het beleid van de gemeente. En oh ja: de OZB gaat niet omhoog, anders dan met het inflatiepercentage.

Tot volgende week.