Ruud Gebel

Wat een hectische commissievergadering afgelopen donderdag. Oppositiepartijen die met veel misbaar het publiek proberen te bespelen, coalitiepartijen die er als makke lammetjes bijzitten (alleen Klaas beet van zich af). Het was absoluut de lastigste vergadering voor mij als voorzitter tot nu toe. De zwembadendiscussie is ook één van de lastigste discussies tot nu toe. De VVD heeft de keuze nog niet bepaald en neigt niet bij voorbaat naar de Thermen zoals wordt beweerd.
De VVD bepaalt dinsdag in de fractievergadering zijn definitieve keuze, en iedereen kan donderdag horen wat het geworden is. We moeten alle argumenten en drogredenen (want deze zijn er ook) op een rijtje zetten. Ik noem er hier een paar. Qua hoeveelheid zwemwater, toch de belangrijkste reden van deze operatie, maakt het allemaal niets uit. Er komt in totaal bijna 1800 m2 zwemwater, veel meer dan in steden van vergelijkbare omvang. Met andere woorden: iedereen die wil aquajoggen, waterpoloën, recreatief zwemmen et cetera komt aan zijn trekken. Qua verkeersbewegingen maakt het ook niet uit, uitgaande van een gelijk aantal bezoekers. De vraag is of je de verkeersbewegingen terug in de woonwijk wil, of aan de rand van een bedrijventerrein. De werkelijk schandalige volksmennende opmerking van Henk van der Zanden, die er op neerkomt dat als je voor de Hoorn kiest je verantwoordelijk bent voor elke verkeersdode die er valt, is ver beneden alle peil, ook voor een partij als Alphen Eén. Meer verkeersbewegingen in de woonwijk is volgens mij gevaarlijker, nog los van de milieuaspecten. De Hoorn ligt er al jaren, en ik heb nog nooit in de krant gelezen dat dankzij dat feit het aantal verkeersdoden is gestegen. Sterker nog, in 2007 was dat aantal historisch laag! Wil je het zwembad dichtbij een minderheid van de Alphense bevolking (de afstand naar de Thermen vergeleken met afstand naar de Hoorn is kleiner voor de mensen die wonen in het deel van Alphen dat ruwweg begrensd wordt door de Eisenhowerlaan en de Bruin Slotsingel), of wil je ook de mensen uit Kerk en Zanen en het centrum niet ver laten fietsen of rijden? De sociale veiligheid wordt genoemd. Zeker een belangrijk punt, daar moet naar gekeken worden, blijkbaar is daar iets aan de hand, maar waarom wordt dat nu pas als argument genoemd? De Hoorn ligt er al jaren. Het verdwijnen van éénderde van de ligweide ten behoeve van een extra parkeerterrein is vervelend. Aan de andere kant, hoe vaak heeft u de afgelopen zomer in uw tuin gezeten? Eén van de partijen noemde de opwarming van de aarde en de behoefte aan buitenrecreatie die daardoor vergroot zou worden. Hij vergeet één ander belangrijk aspect van de klimaatverandering (jazeker, ook ik geloof dat het klimaat verandert, alleen geloof ik niet in de veronderstelde invloed van de mensheid hierop): de zomers worden ook steeds natter. Recreatief zwemmen op twee locaties? Dat lijkt mij onmogelijk.
Kosten zijn wat mij betreft ondergeschikt. Overigens, vreemd genoeg vindt mevrouw de Groot een paar miljoen plotseling niet veel geld. De investeringskosten zijn onzeker omdat we niet zeker weten wat de verzekering uitkeert, de exploitatiekosten zijn aanzienlijk hoger bij twee locaties, maar als er ook aanzienlijke voordelen zijn halen we dat geld wel ergens vandaan. 'Doe nu eens wat de Alphense bevolking wil', wordt er geroepen. Pardon? Ten eerste is deze coalitie als winnaar uit de bus gekomen bij de verkiezingen in 2006. Blijkbaar hebben we in de vorige periode veel gedaan wat de inwoners wilden, en staan in de verkiezingsprogramma's veel dingen die inwoners willen. Deze periode zijn we aan het werk voor een goede WMO, een goede minimaregeling, goede sportvoorzieningen, jeugdbeleid, wijkaccommodaties, wijkgericht werken, opknappen van de Lage Zijde et cetera. Hoort u nog protesten tegen de woningen in het waterwingebied (bij Avifauna, weet u nog wel), of tegen het Open Venster? Van tevoren veel ophef, achteraf doodse stilte. Enfin, genoeg denkwerk te verrichten dus.
Vrijdag een leuke presentatie van vier groepen studenten marketing van de school van Reinder Koornstra (Reinder, dank voor de organisatie) gehoord over het factory outlet center (FOC). Drie groepen zagen grote kansen voor alle betrokken partijen (winkeliers, gemeente, attractieparken, horeca) mits aan de nodige randvoorwaarden zoals bereikbaarheid wordt voldaan. Eén groep was wat sceptischer en probeerde met een alternatief concept de kansen voor een FOC te vergroten. Het was goed eens van niet-Aphenaren te horen hoe zij aankijken tegen zo'n FOC en welke problemen daarbij komen kijken.
Tot mijn stomme verbazing zag ik een foto van Wil Verschuur in het Stan Huygens Journaal in de Telegraaf. Zij was naar de bijeenkomst geweest waar alle raadsleden voor waren uitgenodigden waar Rita Verdonk sprak. Wil heeft haar steun aan Rita toegezegd. Steun voor wat? Het is, volgens hetzelfde artikel, de aanwezigen immers ook opgevallen dat zij nog geen enkel concreet plan voor bijvoorbeeld filebestrijding heeft. Ze waren wel blij dat ze iets aan de bureaucratie wil doen. Hoe en wat? Tja, dat stond er ook nog niet in.
Er gaan steeds meer stemmen op om de film van Geert Wilders te verbieden. Zijn we in dit land nu helemaal van de ratten besnuffeld? We laten ons toch niet intimideren door landen als Syrië die een film van één man (die uit electoraal gewin steeds verder van het pad af raakt) reeds voldoende vinden om geweld tegen de Nederlandse staat te gebruiken? Laten wel alstublieft niet aan dit soort intimidatie toegeven, het einde is anders zoek. Ik hoor in eigen land verstandige alternatieven: een soort 'tegenfilm', debatteren, laten zien waar de eventuele film niet klopt et cetera.

Eergisteren hoorde ik Ab Klink, minister van Volksgezondheid, op de radio. Opnieuw hoorde ik een besluiteloze minister. "Dat moet ik nog eens grondig bekijken", "Daar heb ik nog onvoldoende informatie over", "Ik moet daar nog eens een nachtje over slapen". Natuurlijk is het goed geen overhaaste beslissingen te nemen, maar dit gaat wel erg ver. Je moet een wetenschapper ook geen minister maken, dat gaat niet goed. Dat zie je ook bij Plasterk. Van de zijlijn commentaar geven is toch gemakkelijker dan zelf besturen. Nog een zwakke zuster vind ik Tineke Huizinga. Het spijt me, maar ik zie daar geen daadkrachtige staatssecretaris staan. Ik verwacht van een kabinet dat ze vertrouwen uitstralen, dat ze duidelijke lijnen uitzetten, een visie hebben, zeker als je daar twee keer honderd dagen over hebt kunnen nadenken. Ik zie echter weinig daadkrachtige ministers en staatssecretarissen in dit kabinet.

Over besluiten gesproken: er staat ons de komende maanden het nodige te wachten. We beginnen deze en volgende week met het zwembad. Ik hoop dat er binnen afzienbare tijd ook een besluit valt over het outlet centre en over de Dutch Oval. Beide op de Hoorn ware prettig, omdat ze elkaar kunnen versterken. Toch vraag ik mij nog steeds af of de supermarkt "a la France" haalbaar is, c.q. door de provincie toegestaan zal worden, en wat er van het project komt als de supermarkt wegvalt. Dat er grote behoefte aan ijs is, is in ieder geval door de baan op het Rijnplein wel aangetoond. Het masterplan sport staat ook op de rol, evenals enkele deelprogramma's van het jeugdbeleid. Er is nog veel te doen.

Ik ben trouwens net terug van een week cursus epidemiologie in Rolduc in Kerkrade. Prachtig complex, voormalig klooster (sinds 1104), thans deels grootseminarie, deels conferentieoord. Een goede omgeving voor een cursus waar hard werken voorop stond: colleges van 9-12 en van 14-17 uur, 's avonds zelfstudie van 19.30 - 22.00 uur. Veel geleerd, maar ook blij weer thuis te zijn en mij weer aan mijn patiënten te wijden.

Gisteravond een wedstrijd bijgewoond van korfbalploeg Tempo 1. Onze oudste dochter was lid van het team van de week, en mocht dus met de spelers het veld oplopen. Leuke avond, wederom prima georganiseerd. Ik heb in een eerder blog reeds de loftrompet gestoken over deze club, maar bij deze nog een keer. Complimenten, we komen vaker kijken!

Tot volgende week.

Je blijft lachen met de Partij voor de dieren. Ze vallen het ministerie lastig met zoveel vragen dat enkele ambtenaren een dagtaak hebben aan het beantwoorden. Dat is niet erg, ware het niet dat een deel van deze vragen klinkklare nonsens is, of zaken die je met een beetje googelen kunt vinden. Helemaal lachwekkend werd het toen Marianne Thieme het zwemmen van autistische kinderen met dolfijnen wilde verbieden. "Dat vinden de dolfijnen helemaal niet leuk.". Nu weet ik wel dat deze partij wezensvreemde trekjes vertoont, maar dat mevrouw Thieme in staat is met dieren te praten is toch een nieuwsfeit van formaat. Begrijp me niet verkeerd, ik weet ook niet of dolfijnen het leuk of niet leuk vinden (ik heb er nog nooit één horen klagen), maar zo lang er sprake is van een goede behandeling van deze dieren vind ik het verder prima. Je kunt ook op een normale en verstandige manier het dierenwelzijn bedrijven. Kijk naar onze wethouder Blom.

Blauw aanlopen. Dat deed Geert Wilders van woede naar aanleiding van de kersttoespraak van koningin Beatrix. Geert voelde zich blijkbaar aangesproken door de volgende zinsnede: "Vandaag zien we een neiging tegenstellingen juist te verscherpen. Grofheid in woord en daad tast de verdraagzaamheid aan. Discussies ontaarden in verharde verhoudingen. In zo’n sfeer worden mensen al snel als groep over één kam geschoren en worden vooroordelen als waarheid aangenomen. Daarmee erodeert de gemeenschapszin." Of misschien is het deze: "Spanningen en conflicten zullen zich altijd voordoen en kunnen dan ook niet worden ontkend. Maar in plaats van ze aan te wakkeren, moeten we zoeken naar wegen om ze te beheersen en op te lossen." Ik voel me in ieder geval erg thuis bij deze: "De ruimte die nodig is om nieuw vertrouwen op te bouwen begint met het aanvaarden van verscheidenheid. Die is nu eenmaal een gegeven. Van mensen kan niet worden verwacht dat zij allen hetzelfde denken, doen en geloven. Godsdiensten en politieke ideologieën krijgen met recht erkenning en vrijheid. Vereist is wèl dat allen zich houden aan de grenzen van de wet, hoe ze zelf ook in het leven staan. De beginselen die aan onze rechtsstaat ten grondslag liggen gelden overal en voor allen. Die universele waarden moeten dan ook algemeen worden gedragen en verwerkelijkt. Dat dit een langdurig en veeleisend proces is, ervaren we dagelijks." Geert Wilders laat zich in ieder geval erg kennen, en beledigt het koningshuis en passant door te zeggen dat de toespraak vol 'multi-culti-onzin' zit. Vervolgens wil Wilders de grondwet veranderen om de koningin alleen een ceremoniële rol te geven. Tuurlijk, Geert, mensen die iets zinnigs tegen je in te brengen hebben maak je gewoon monddood. Slapjanus! Ja, er zijn problemen, en deze moeten we aanpakken, maar de wijze waarop Geert Wilders optreedt brengt de oplossing niet dichterbij, maar maakt de problemen eerder groter.

Blauw meer op straat. Waar één losse opmerking in een aparte raadsbijeenkomst over de speerpunten allemaal niet toe leidt. Op de opmerking van burgemeester Schoof dat de wijkagent van nu niet meer de Bromsnor van vroeger is, antwoordde ik dat de burger misschien wel behoefte heeft aan de oude Bromsnor. De opmerking is een week later opgenomen in het Witte Weekblad en ruim een week later lees ik een groot artikel in Alphen CC met als titel 'Weg met agent Bromsnor" met de profielen van de acht wijkagenten van Alphen. Gedreven agenten met hart voor de zaak, zonder twijfel. Bepaald geen 'verwende jongetjes en meisjes'. Maar ik vind het wel zorgwekkend als een meerderheid de vraag 'Waar besteedt u de meeste tijd aan?' beantwoordt met termen als overleg en verslaglegging. Nogmaals, ik ben er echt van overtuigd dat elke wijkagent zijn best doet en goede resultaten behaalt. Dat blijkt ook uit het stijgende veiligheidsgevoel. Ik schaar me ook volledig achter hun oproepen voor meer verdraagzaamheid en meer eigen verantwoordelijkheid. Echter, dat neemt niet weg dat de meeste mensen die ik spreek willen dat de agent meer zichtbaar is op straat. Zij willen niet alleen een afspraak kunnen maken op het bureau, maar de agent op straat kunnen aanspreken. Zij voelen zich (nog) veiliger als het blauw meer zichtbaar is. Dat is overigens ook aangetoond, en is jaren geleden de reden voor bijvoorbeeld de Londense politie geweest het beleid drastisch bij te stellen (zie dit artikel).
Als de kabinetsplannen doorgang vinden, krijgen wij er naar schatting drie wijkagenten bij. Ik wil een lans breken voor meer zichtbaarheid op straat. Ja, ik wil weer de agent terug die elke dag door de wijk fietst. Ja, dat is wel mogelijk, en ja, dat is wel van deze tijd. Ik wil ook een lans breken voor meer variabele werktijden. Van 9-17 uur tref je de minste mensen in Alphen aan den Rijn, ze zijn aan het werk of zitten op school. Een paar keer 's avonds door de wijk, de mogelijkheid om 's avonds de wijkagent te spreken, daar hebben de mensen die ik spreek behoefte aan. Korpschef Stikvoort (Alphen CC) zegt dat de maatschappij moet zorgen dat de politie niet meer vanzelfsprekend nodig is: opvoeders en overheid moeten hun rol oppakken. Zeker, maar dat maakt de zichtbaarheid van de politie niet overbodig.

Blauw van ergernis. De oudejaarsnacht is meegevallen, lees ik in de krant. Meegevallen? Zijn we zo diep gezonken dat we de nodige brandjes, vele kapotte ruiten van bushokjes (a € 400,- per stuk) en andere vernielingen mee vinden vallen? Zo langzamerhand wordt het tijd voor een meldingsplicht voor bekende plegers of een uitgaansverbod tussen 22.00 en 6.00 uur, dat is zo langzamerhand de enige manier om dat laffe tuig dat vernielingen pleegt een halt toe te roepen. De mening van Stikvoort dat het maar afgelopen moet zijn met de 'het moet maar kunnen' mentaliteit is wat mij betreft ook hier van toepassing.


Blauw gelachen (en een traan weggepinkt): op 22 december hebben wij de voorstelling Scrooge en Marley bijgewoond, een voorstelling van Nancy Ubert en Jan Laman. Complimenten aan schrijfster en regisseur: amateurtoneel op zijn best. Een lach en een traan, goede optredens van zowel volwassenen als kinderen (zelfs de burgemeester trad op in een Polygoonjournaal, die zijn tekst en gebaren rechtstreeks uit enkele recente raadsvergaderingen en toespraken gehaald leek te hebben), grappige verwijzingen naar de actuele politiek. Dichtbij het oorspronkelijke verhaal gebleven, ondanks het feit dat dit stuk bijna honderd jaar later speelde dan het oorspronkelijke verhaal, waarvan ik overigens elk jaar de musicalversie met Albert Finney op DVD bekijk.