25 februari 2007

Terug van weggeweest

Net terug van een skivakantie. Weinig sneeuw, maar veel zon, lekker uitgerust.
Ik was nog niet weg of ik hoorde van de brand in De Thermen. Gelukkig hebben St Sportspectrum, gemeente en betrokken verenigingen voor bijna alle gevallen een oplossing gevonden. Het recreatief vrij zwemmen schiet er natuurlijk bij in, maar iedereen moet inschikken. Hopen dat er een mogelijkheid is om de uitbreiding van de Hoorn naar voren te halen.
Ik las bij het doornemen van de kranten van de afgelopen twee weken dat de burgemeester zich zorgen maakt over de groter wordende kloof tussen bevolkingsgroepen. Ik heb ook verstandige woorden gelezen van een van de vertegenwoordiger van de Marokkaanse gemeenschap. De burgemeester heeft gelijk, er is nog steeds voldoende reden om ons zorgen te maken, getuige bijvoorbeeld het komende onderzoek naar extreem-rechts in Alphen aan den Rijn. Ik hoop echter dat we verstandiger reageren dan de Tweede Kamer heeft gedaan op de motie van de PVV (Wilders) over de dubbele nationaliteit van Aboutaleb en Albayrak. Hoewel ik niet twijfel aan de loyaliteit van beiden aan de Nederlandse grondwet en aan onze ‘normen en waarden’, blijft een dubbele nationaliteit raar. Niet alleen voor hen, maar eigenlijk meer in het algemeen. Het heeft iets weg van een gespleten persoonlijkheid.
Veel kamerfracties riepen ‘foei’ en de kamervoorzitter ontnam de PPV zelfs het woord. Gezellig, weer terug naar het pre-Fortuyn-tijdperk. Geen moeilijke of ongewenste vragen beantwoorden en daarover in discussie gaan, maar alles onder het karpet vegen. Nee, over het vergroten van de kloof gesproken. De enige manier om de kloof te verkleinen is zaken niet te verzwijgen of criticasters, hoe onaangenaam ook, de mond te snoeren, maar alles in het openbaar te bespreken, met elkaar te praten, in debat te gaan. Niet terug naar de tijd dat je niets durfde te zeggen omdat je bang was van discriminatie beschuldigd te worden, de tijd van politieke quasi-correctheid. Het is het recht van elk mens zijn of haar mening te geven, te twijfelen, vragen te stellen. Ik las op vakantie Rob Hoogland in De Telegraaf, veelal een columnist die hilarische stukjes schrijft. Dit keer was het een stuk met een veel serieuzere ondertoon. Hij stelt de intolerantie bij moslims aan de kaak naar aanleiding van de kritiek van Geert Wilders op de islam. In een echte democratie heeft iedereen het recht te zeggen wat hij of zij wil, ook als dat beledigend is; dat wil niet zeggen dat de meerderheid het daar mee eens is. Even zo goed als anderen het recht hebben daar vervolgens weer op te reageren, zich aan de uitspraken te ergeren etc.. Goed, genoeg hierover.
Nog even: nog steeds lijkt de grote bypass bij de provincie niet in beeld te zijn. De kleine bypass betekent dat nog steeds zware vrachtwagens door Alphen heen zullen rijden. Een slechte zaak. Ik hoop dat het provinciebestuur na de verkiezingen zo is samengesteld dat de grote bypass er wel komt, anders stel ik voor dat de gemeente zijn medewerking aan de kleine bypass opschort. Van de regen in de drup, dat levert niet veel op. Zaterdag zitten we weer op het terras in de Aarhof; Arty is overgenomen door Brasserie 1918. In het kader van de Provinciale Statenverkiezingen willen we dit keer de mening van Alphenaren horen over de (on)bereikbaarheid van Alphen. Ik zie u daar graag, de koffie staat klaar.

09 februari 2007

Voedselbank

Ik kom nog even terug op mijn vorige stuk. In Binnenlands Bestuur van deze week wordt de heer Wesselse geïnterviewd. Hij uit daar weer kritiek op wethouder Blom. Zo vindt hij de enquête te moeilijk voor de klanten van de Voedselbank. Meneer Wesselse, de enquête is beoordeeld door de cliëntenraad, waarna hij op sommige punten is aangepast. Wethouder Blom luistert wel degelijk. U zegt dat een 'echte vent' alleen komt praten in plaats van dat hij twee ambtenaren meeneemt. Dat klinkt alsof u niet uit bent op een gesprek, maar op een gevecht. Nogmaals, wat heeft u te verbergen? Als u gelijk krijgt met uw bewering dat de enquête zinloos is, kunt u zich achteraf toch lekker in uw handen wrijven? Werk nu toch mee.
Overigens: op het weblog van de burgemeester van 29 januari staat een ingezonden stuk van de familie D., die klaagt dat een van de redenen dat zij van de voedselbank gebruik moeten maken de hoge gemeentebelasting is. Een beter bewijs voor de inspanningen van de heer Blom om mensen voor te lichten over gemeentelijke regelingen is er niet: als je inkomen zo laag is dat je van de voedselbank gebruik moet maken, kom je volgens mij in aanmerking voor verlaging c.q. kwijtschelding.
Tot slot, op speciaal verzoek van Herman Romeijn van de ChristenUnie: we hebben gisteren een opiniërende raadscommissiebijeenkomst gehad over de lokale visie wonen, zorg en welzijn. In tegenstelling tot mijn kritiek na de vorige commissie nu niets dan lof: er is goed gediscussieerd, en de wethouder heeft veel meegekregen om over na te denken en te verwerken in de definitieve visie en de latere concrete uitwerking daarvan. Zorg en welzijn dicht bij de mensen, op plaatsen waar het nodig is, in eendrachtige samenwerking met andere partners, dat is waar ook de VVD voor staat.

06 februari 2007

De kluit belazeren

Joop Wijn vertrekt. Hij heeft het na negen jaar wel gezien. Jaja...kiezersbedrog dus. Wat er ook gebeurd is, er is sprake van kiezersbedrog. Enkele maanden na de verkiezingen bedenken dat je het wel gezien hebt is kiezersbedrog. Maar dat is natuurlijk niet de echte reden. Nee, er is ruzie gemaakt, Joop heeft niet gekregen wat hij wilde en is opgestapt. Zeg dat gewoon eerlijk, en belazer de kluit niet. Het is beledigend voor de kiezer dat de heer Wijn en het CDA denken dat de kiezer zo dom is dat hij dit niet begrijpt. Overigens verliest het CDA een zeer waardevol bewindsman, geliefd bij vriend en vijand, zoals Wim Kan zei.

Het regeerakkoord is bijna klaar. Ik reageer later wel uitgebreid als ik de definitieve versie bestudeerd heb, maar ik word er bepaald niet onverdeeld vrolijk van. De noclaim in de zorg wordt afgeschaft, maar er komt een ander bureaucratisch monstrum voor in de plaats: het eigen risico, maar niet voor chronisch zieken en gehandicapten. Wie zijn dat, de chronisch zieken? De mensen die chronisch medicatie gebruiken? Dat zijn er veel, zeker omdat daar ook mensen met hoge bloeddruk e.d. onder vallen. Hoe gaan we dat controleren? Valt de huisarts onder het eigen risico (als dat zo is, is dit kabinet aanzienlijk minder sociaal dan het vorige, die de huisarts buiten de noclaim heeft gehouden)? Enfin, ik lees het wel in de definitieve versie.

Ik las vandaag in de krant dat de voedselbank en wethouder Blom vrolijk verder ruziën. Volgens één van de cliënten is de privacy in het geding. Privacy? Je moet er van uitgaan dat de gemeente uiterst zorgvuldig met de gegevens van de cliënten omspringt. De gemeente wil de gegevens gebruiken om mensen te helpen, niet om de gegevens op straat te gooien. Bovendien, als je wilt kun je bij de voedselbank posten om te zien wie er gebruik van maakt, dus privacy... De landelijke organisatie van voedselbanken en de cliëntenraad steunen het onderzoek dat Blom wil doen. Wat heeft de voedselbank, of wat hebben de cliënten te verbergen? Willen ze wel geholpen worden? Als men zich beroept op het recht op privacy, heeft men ook de plicht te stoppen met klagen. Kom op, werk mee. Zelfs als de heer Wesselse het onderzoek geldverspilling vindt, het gaat niet ten koste van de uitkeringsgerechtigden, het wordt niet in mindering gebracht op de bijzondere bijstand. Wilt u meewerken, of niet?

03 februari 2007

Conservatief

Als we de voorlopige berichten mogen geloven, krijgt Nederland waar zij op 22 november om gevraagd heeft: stilstand. De hypotheekrenteaftrek blijft ongemoeid, de AOW wordt een beetje veranderd, maar pas vanaf 2011 , de huurliberalisatie wordt teruggedraaid, de noclaim in de zorg wordt teruggedraaid, enzovoorts. Ik ben erg benieuwd naar plannen die de vooruitgang van Nederland stimuleren, maar ik vrees dat afgezien van enkele milieumaatregelen (waarvan het nut zal moeten blijken) er weinig vooruitstrevends van de nieuwe coalitie te verwachten valt. Eén compliment moet ik ze maken: het proces van de onderhandelingen is voortvarend opgepakt en snel verlopen. De snelheid duidt er echter ook op dat er veel compromissen zijn gesloten die een beetje van dit, en een beetje van dat zijn, vlees noch vis dus. De AOW-plannen zijn daar een voorbeeld van.
Deze week is het klimaatrapport van de VN verschenen. De berichtgeving was heerlijk gekleurd. Zo zou de mens verantwoordelijk zijn voor de opwarming van de aarde. Men was 'vergeten' daar het woord 'mede' aan toe te voegen. Natuurlijk moet er iets gebeuren; maatregelen moeten vooral zijn gericht op het terugdringen van het gebruik van fossiele brandstoffen. Dat moet zowiezo gebeuren, omdat de voorraad eindig is. Kernenergie is het enige echte antwoord op korte termijn, kernfusie moet in de toekomst het middel worden. Daarnaast moeten we geld steken in veelbelovende alternatieve energiebronnen die een, deels bescheiden, bijdrage kunnen leveren. Voor alle dudieljkheid: windenergie reken ik daar niet toe, om redenen die ik eerder uiteen heb gezet.
In Alphen was het deze week vrij rustig. Voor het eerst was er een donderdag zonder raadswerkzaamheden. Wethouder Blom heeft onenigheid met de voedselbank. Ik begrijp niet zo goed waarom de voedselbank niet meewerkt om de bekendheid van de vele financiële regelingen bij de clientele te vergroten. Elk initiatief om het gebruik van de voedselbank terug te dringen moet worden omarmd. De tijd zal leren of de maatregelen die Blom treft effect zullen hebben. Ik denk van wel, maar daarvoor hebben we wel de medewerking van de voedselbank nodig. Ik hoop dat ook bij de voedselbank het belang van de cliënten belangrijker wordt gevonden dan het belang van de voedselbank zelf.
Gisteren hebben we de opa van mijn vrouw begraven, opa-opa voor de kinderen. Een gezegende leeftijd van 92 jaar en een tanende gezondheid maakten dat iedereen kon leven met zijn afscheid. Bijzonder trouwens om te zien hoe onbevangen kinderen zijn. Beiden wel verdrietig, maar op de begrafenis zelf vol belangstelling tijdens de kerkdienst, een troostend handje voor mama die een gedicht voorlas en tijdens de receptie er tussenuit geglipt om samen met neefjes en nichtjes te gaan kijken hoe het graf werd dichtgeschept. Een vriendelijke opzichter heeft ze, zo hoorde ik later, uitgebreide tekst en uitleg gegeven over het hoe en waarom van begraven. Daarna hebben ze de graven langsgelopen, heeft mijn oudste de andere kinderen de stenen voorgelezen en voor ze uitgerekend hoe oud mensen waren geworden. Wij moesten na afloop even komen kijken hoe jong sommige kinderen waren toen ze overleden: "Zielig hè papa!". Tja, en dan houd ik het ook niet meer droog.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?