Ruud Gebel

Zo, de eerste raadsvergadering, althans een deel ervan, is gisteren afgerond. De discussie over het collegeprogramma was aardig. Wat mij verbaasde was de kritiek van de oppositie over het feit dat het collegeprogramma weinig concreet was. Afgezien van het feit dat we op veel punten wel concreet zijn, moet de oppositie blij zijn met een collegeprogramma waarin nog veel ruimte zit voor een nadere invulling door de raad. Als we in het collegeprogramma overal concrete plannen hadden neergelegd, was ons ongetwijfeld verweten dat we het programma te veel hadden dichtgetimmerd.
De discussie over de wethouder van buiten Alphen, Paul Schings, was weinig verheffend. Helemaal te bont maakte Jan Voogd (CDA) het door wel erg naar het privéleven van deze wethouder te vragen. Schings heeft aangegeven zijn best te doen een woonruimte in Alphen te vinden, maar dat vrouw en kinderen in Amsterdam blijven wonen waar ze werken en studeren. Veel leden van de oppositie zijn bang dat het een papieren adres wordt en dat hij vaak in Amsterdam zal zitten. Los van het feit dat het blijkbaar niet in hen is opgekomen dat het gezin van Schings even zo goed met enige regelmaat hier zal zitten (ze waren gisteren ook bij de benoeming aanwezig), heeft Schings haarfijn aangegeven dat hij vaak in Alphen te vinden zal zijn, en dat het vooral gaat om de wijze waarop je het wethouderschap invult. Dat laatste vind ik ook belangrijker dan alleen het woonachtig zijn in de stad waar je wethouder bent, hoewel iedereen, ook de VVD, vindt dat dat wel het streven moet blijven.
Wat ik echt een schande vind, is dat ook deze nieuwe raad blijkbaar door wenst te gaan met van de stemming over personen een lachertje te maken door het invullen van onzinnige namen op de stembriefjes. Bij Schings bijvoorbeeld is vier keer Wouter Bos ingevuld. Dames en heren, zullen we ophouden met dat uiterst kinderachtige gedoe? Een benoeming is voor de betrokkene, wethouder, raadslid of commissielid een plechtig moment dat het niet verdient ontsierd te worden door quasi-humoristische uitingen van raadsleden, die naar buiten toe geen goede indruk maken.
Enfin, uiteindelijk zijn de wethouders benoemd en staat er wat mij betreft een ploeg die de komende vier jaar in staat zal blijken te zijn het collegeprogramma goed ten uitvoer te brengen. Na de benoeming van nieuwe raadsleden, waronder twee VVD'ers (Tseard Hoekstra en Klaas Kwint, welkom heren) hebben we nog het initiatiefvoorstel over de skatebaan behandeld. Een prima initiatief, maar een collegevoorstel van matige kwaliteit. Diverse partijen, waaronder CDA, VVD en A1, hebben het college vier maanden geleden vragen gesteld over de betrokkenheid van omwonenden, de sociale veiligheid, de ruimtelijke inpassing en dergelijke. Bijna geen van deze vragen, die alleen de VVD zich wist te herinneren, was beantwoord in het voorstel. Desondanks hebben we voor het voorstel gestemd omdat we wel van mening zijn dat de skatebaan er moet komen, maar we hopen wel dat de raad in de toekomst een kritischer houding aanneemt ten aanzien van de kwaliteit van de voorstellen. En oh ja, we hebben onthouden dat de oppositie het raadplegen van betrokken inwoners een zaak van het college vindt, dat pas hoeft te geschieden als het besluit om iets te realiseren reeds is genomen .
Tenslotte: we gaan nu niet vier jaar achterover leunen. We moeten als raad onze rol goed oppakken. Dat betekent voor in de rij zitten, om te beginnen bij het opstellen van de kadernota 2007. Een kadernota is een stuk van de raad dat het college kaders meegeeft voor de begroting. Laten we als raad zelf deze kaders bepalen.

Het zit er op. Vandaag is met de persconferentie een einde gekomen aan de collegevorming. Volgende week wordt het college in de raad benoemd.
Ik vond het erg leuk om de onderhandelingen te voeren. Het kostte veel tijd, maar ik ben in staat geweest om er geen uurtje spreekuur voor in te leveren. Het heeft wel een zware wissel op het gezinsleven getrokken en ik ben blij dat ik dat de komende weken weer recht kan trekken.
Het collegeprogramma richt zich nog meer dan in de afgelopen periode op de 'zachte' kant. "De gemeente komt naar u toe deze zomer": we gaan buurten en wijken ondersteunen, willen de veiligheid op buurtniveau verbeteren, willen de jeugdzorg in wijkgebonden centra gestalte geven. De sport krijgt een flinke injectie, jongeren krijgen meer inspraak. Maar we vergeten de harde kant ook niet: het voltooien van de rondweg, het verbreden van de N207, een bedrijfsterrein en de containerterminal in het Steekterweggebied zijn slechts enkele van de hardere punten in het collegeprogramma. Terugdringen van de bureaucratie c.q. het verbeteren van de dienstverening is ook een belangrijk speerpunt voor de komende jaren.
Andere partijen hebben ook inbreng kunnen leveren. Sommige zaken zijn overgenomen, andere niet. Helaas bleek ik iets belangrijks vergeten te zijn: we hadden de niet-coalitiepartijen beloofd dat ze commentaar konden leveren op het conceptprogramma. Dat ben ik glad vergeten in de drukte van de laatste anderhalve week. Stom, en niet meer terug te draaien.
Zoals gezegd: het zit er op, of beter gezegd: de kop is er af; nu moeten we het de komende vier jaar waar gaan maken. Ik ben benieuwd wat er morgen in de kranten staat. Het worden vier mooie jaren voor Alphen aan den Rijn.
Ter afsluiting van de onderhandelingen hebben we met de onderhandelaars van de vier partijen nog een high tea gebruikt (om misverstanden te voorkomen: op eigen kosten). Erg gezellig, goed voor de teamvorming.
Tenslotte: vanavond ben ik met Marlou naar de voorstelling Yeehaa van Jochem Myer in Theater Castellum geweest, de hyperactieve Leidse cabaretier. Het was weer dolkomisch. Wat een energie heeft deze man. Volgend theaterseizoen komt hij weer met dezelfde show, een aanrader voor wie een avond onbekommerd wil lachen.

Afgelopen zaterdag waren we bij Brigitte Kaandorp. Ik vind haar op haar best als ze improviseert en/of zaken uit het dagelijks leven uitvergroot. Na de pauze vroeg zij zich af of er in Alphen aan den Rijn nog kwesties speelden. Dat was niet tegen dovemansoren gericht: zwembad de Thermen, het ziekenhuis en de Swaenswijkbrug vlogen over het toneel. Deze onderwerpen werden op hilarische wijze besproken. Vervolgens vroeg zij of er iemand van het gemeentebestuur aanwezig was. Marlou vroeg mij dringend (ik druk mij zachtjes uit) mijn hand niet op te steken. Dat was ook niet nodig. Twee rijen voor mij zat Bas Wienbelt; iedereen wees naar hem. Bas is wars van aandacht. Ieder ander zou het egostrelend gevonden hebben te zien hoeveel mensen hem herkenden. Bas beantwoordde alle vragen: het zwembad gaat dicht om een uitbreiding van de totale hoeveelheid zwemwater van 60% (!) mogelijk te maken, het ziekenhuis is over enige tijd 7x24 uur open, maar krijgt geen spoedeisende hulp en de brug wordt komende week gemaakt. Er werd ook nog een kwestie naar voren gebracht die het dilemma waar je als gemeentebestuurder vaak voor staat duidelijk maakte. Iemand riep: 'Open Venster'. Ik dacht dat het een omwonende was die mordicus tegen is, maar nee. Het was iemand die zich verbaasd afvroeg waarom het Open Venster geen nachtopvang bood. Tja... We hebben verder erg gelachen om haar zeer herkenbare problemen met haar kinderen.
Vrijdag gaan we naar Jochem Myjer. Ik neem voor de zekerheid het nieuwe collegeprogramma maar mee :-).